Hyper-V محصول مجازیسازی سختافزاری مایکروسافت است که به کاربران اجازه میدهد تا چندین ماشین مجازی (VM) را روی یک رایانه فیزیکی ایجاد، پیادهسازی و مدیریت کنند. هر ماشین مجازی منابع فیزیکی مانند پردازنده (CPU)، حافظه، فضای ذخیرهسازی و… را دریافت کرده و همانند یک رایانه فیزیکی عمل میکند که سیستمعامل و برنامههای خود را اجرا مینماید. تمامی ماشینهای مجازی از یکدیگر ایزوله هستند. این فناوری نقش کلیدی در رایانش ابری و مجازیسازی سرورها دارد و مزایای بسیاری برای تیمهای IT فراهم میسازد.
Hyper-V یک فناوری مجازیسازی مبتنی بر هایپروایزر است. با استفاده از هایپروایزر، Hyper-V تمامی منابع سختافزاری رایانه فیزیکی را مجازیسازی کرده و آنها را میان ماشینهای مجازی مختلف به اشتراک میگذارد تا امکان مدیریت و مقیاسپذیری یکپارچه برای بارهای کاری مجازی فراهم گردد. در Hyper-V ویندوز، هایپروایزر بهصورت مستقیم روی سختافزار اجرا میشود تا کنترل منابع فیزیکی و مدیریت سیستمعاملهای مهمان را بهعهده گیرد. این معماری باعث کاهش تأخیر، افزایش عملکرد و اجرای کاملاً ایزولهی هر ماشین مجازی میشود. رایانهای که Hyper-V روی آن اجرا میشود، بهعنوان «میزبان» شناخته میشود و ماشینهای مجازی اجراشده در آن، «ماشینهای مهمان» نام دارند.
Hyper-V دارای مجموعهای از قابلیتهاست که عملکرد و کارایی آن را افزایش میدهند. این ویژگیها بهمنظور بهبود عملکرد، مقیاسپذیری و قابلیت مدیریت در محیطهای مجازی طراحی شدهاند. در ادامه، برخی از ویژگیهای کلیدی Hyper-V آمده است:
قابلیت حملپذیری – قابلیتهایی مانند مهاجرت زنده (Live Migration)، مهاجرت ذخیرهسازی و وارد/صادر کردن (Import/Export) این امکان را فراهم میکنند تا ماشینهای مجازی فعال بدون وقفه میان سرورهای فیزیکی جابهجا شوند و عملیات تجاری بدون اختلال ادامه یابد.
بازیابی پس از فاجعه و پشتیبانگیری – برای بازیابی در مواقع بحرانی، Hyper-V Replica نسخههایی از ماشینهای مجازی را در مکان فیزیکی دیگر ذخیره میکند تا در صورت لزوم از آن نسخهها بازیابی انجام گیرد. همچنین برای پشتیبانگیری، از حالتهای ذخیرهشده (Saved States) و سرویس Volume Shadow Copy (VSS) پشتیبانی میشود.
دسترسپذیری بالا (High Availability) – در ترکیب با دیگر فناوریهای مایکروسافت مانند Failover Clustering، Hyper-V میتواند دسترسپذیری بالایی را برای ماشینهای مجازی فراهم سازد؛ بهطوریکه در صورت از کار افتادن یک میزبان، ماشینهای مجازی آن بهصورت خودکار به میزبان دیگری منتقل میشوند و زمان قطعی به حداقل میرسد.
امنیت – قابلیتهایی نظیر راهاندازی ایمن (Secure Boot) و ماشینهای مجازی محافظتشده (Shielded VMs) به محافظت در برابر بدافزارها و دسترسیهای غیرمجاز به ماشینهای مجازی و دادههای آنها کمک میکند. Hyper-V همچنین در حوزه امنیت پلتفرم نقش دارد. فناوری امنیت مبتنی بر مجازیسازی (VBS) با استفاده از مجازیسازی سختافزاری و هایپروایزر، یک محیط ایزوله ایجاد میکند که بهعنوان ریشه اعتماد برای سیستمعامل عمل مینماید. ویندوز از این محیط ایزوله برای اجرای راهکارهای امنیتی بهره میگیرد تا در برابر آسیبپذیریها مقاومتر بوده و از سوءاستفادههای مخرب جلوگیری شود.
Hyper-V بهصورت داخلی در Windows Server گنجانده شده است، که آن را به گزینهای مقرونبهصرفه و مناسب برای سازمانهایی که از محصولات مایکروسافت استفاده میکنند، تبدیل کرده است. Windows Server 2025 بهبودهای گستردهای در عملکرد و مقیاسپذیری Hyper-V ارائه داده است. ماشینهای مجازی نسل دوم (Generation 2) در Hyper-V روی Windows Server 2025 از حداکثر 2048 پردازنده مجازی (vCPU) و 240 ترابایت حافظه پشتیبانی میکنند. همچنین قابلیت تقسیم GPU امکان استفاده مشترک از GPU میان ماشینهای مجازی را همراه با پشتیبانی از مهاجرت زنده فراهم میسازد. خوشههای Workgroup نیز امکان خوشهبندی Hyper-V بدون نیاز به Active Directory را میسر میکنند که برای پیادهسازی در لبه شبکه (Edge Deployments) روی سرورهای ThinkSystem بسیار مناسباند.
فعالسازی Hyper-V روی رایانه میزبان
Hyper-V دارای الزامات سختافزاری خاصی است. الزامات کلی به شرح زیر میباشند:
پردازنده ۶۴ بیتی با پشتیبانی از ترجمه آدرس در سطح دوم (SLAT) – این ویژگی به مدیریت حافظه در محیطهای مجازی کمک میکند و تخصیص مؤثر حافظه به ماشینهای مجازی را امکانپذیر میسازد.
پشتیبانی از افزونههای حالت مانیتور ماشین مجازی (VM Monitor Mode extensions) – پشتیبانی از افزونههایی مانند Intel VT-x و AMD-V ضروری است. این افزونههای پردازنده قابلیتهای مجازیسازی سختافزاری موردنیاز Hyper-V را فعال میسازند.
حداقل ۴ گیگابایت رم (RAM) – اگرچه Hyper-V از نظر فنی میتواند با رم کمتر نیز اجرا شود، ولی حداقل ۴ گیگابایت رم توصیه میشود. هرچه حافظه بیشتر باشد بهتر است. میزان رم موردنیاز واقعی بسته به تعداد و نوع ماشینهای مجازیای که قصد اجرای آنها را دارید، متفاوت خواهد بود.
فعال بودن پشتیبانی از مجازیسازی در BIOS/UEFI – در تنظیمات BIOS یا UEFI سیستم، پشتیبانی از مجازیسازی باید فعال شده باشد.
برای بررسی اینکه آیا سرور شما الزامات Hyper-V را برآورده میکند یا خیر، دستور msinfo32 را اجرا کنید. در پایین صفحه System Summary که نمایش داده میشود، وضعیت پشتیبانی از الزامات Hyper-V را مشاهده خواهید کرد. در صورتی که سیستم شما از این ویژگیها پشتیبانی کند، وضعیت آنها باید “Yes” باشد.
اگر هر یک از گزینهها مقدار “No” را نشان دهد، الزامات ذکرشده در بخش قبل را بررسی کرده و در صورت امکان تغییرات لازم را اعمال نمایید. اگر گزینه “Hyper-V – Virtualization Enabled in Firmware” مقدار “No” را نشان میدهد، میتوانید تنظیمات UEFI را بازیابی کرده، آنها را ذخیره کرده و دوباره امتحان کنید.
پس از تأیید اینکه تمام الزامات Hyper-V برآورده شدهاند، میتوانیم با استفاده از Server Manager یا دستور PowerShell، Hyper-V را روی Windows Server نصب کنیم.
مراحل نصب Hyper-V با استفاده از Server Manager در سیستمعامل میزبان:
باز کردن Server Manager → انتخاب Add roles and features → در بخش Server Roles، گزینه Hyper-V را علامت بزنید (نصب میشود).
در صفحه Features، روی Next کلیک کنید.
در صفحه Hyper-V، روی Next کلیک کنید.
در صفحه Virtual Switches، روی Next کلیک کنید.
در صفحه Migration، روی Next کلیک کنید.
در صفحه Default Stores، روی Next کلیک کنید.
در صفحه Confirmation، روی Install کلیک کرده و سپس سیستم را Restart نمایید.
دستور نصب Hyper-V با استفاده از PowerShell در سیستمعامل میزبان:
در نوار جستجوی ویندوز، عبارت PowerShell را تایپ کنید.
روی Windows PowerShell راستکلیک کرده و گزینه Run as administrator را انتخاب کنید.
از دستور زیر برای فعالسازی Hyper-V استفاده کرده و سیستم را برای اعمال تغییرات Restart کنید:
Install-WindowsFeature -Name Hyper-V -IncludeManagementTools -Restart
ماشین مجازی نسل اول (Generation 1) با Windows Server 2025
Hyper-V از ایجاد هر دو نوع ماشین مجازی نسل اول (Generation 1) و نسل دوم (Generation 2) پشتیبانی میکند. ماشینهای مجازی نسل اول نسخه اولیه این فناوری هستند و بر پایه سفتافزار BIOS سنتی ساخته شدهاند. این نوع ماشین مجازی از سیستمعاملهای میهمان ۳۲ بیتی و ۶۴ بیتی پشتیبانی میکند، اما Secure Boot (راهاندازی امن) را پشتیبانی نمیکند.
روشهای راهاندازی ماشین مجازی نسل اول:
راهاندازی با استفاده از Hyper-V Manager (نسل اول)
راهاندازی با استفاده از PowerShell (نسل اول)
تنظیمات پردازنده مجازی (Virtual processors settings) برای نسل اول
راهاندازی با استفاده از Hyper-V Manager (نسل اول)
پس از بررسی الزامات Hyper-V و نصب نقش Hyper-V روی سیستم میزبان، میتوانید با استفاده از مراحل زیر، یک ماشین مجازی نسل اول را از طریق Hyper-V Manager ایجاد و پیکربندی کنید:
Hyper-V Manager را باز کنید.
در پنل سمت راست (Action)، روی New کلیک کرده و گزینه Virtual Machine را انتخاب کنید.
در صفحه Specify Name and Location (تعیین نام و محل ذخیرهسازی):
یک نام برای ماشین مجازی خود وارد کنید، مانند:
“VM1_WS2025_gen1”
در صفحه Specify Generation (تعیین نسل):
گزینه “Generation 1” را انتخاب کنید.
در صفحه Assign Memory (تخصیص حافظه):
مقدار حافظه آغازین را تنظیم کنید (پیشنهاد شده: حداقل 4096 مگابایت برای Windows Server 2025).
در صورت نیاز، گزینه Dynamic Memory (حافظه پویا) را فعال کنید.
در صفحه Configure Networking (پیکربندی شبکه):
یک virtual switch (سوئیچ مجازی) موجود را انتخاب کنید یا گزینه “Not connected” را انتخاب نمایید.
در صفحه Connect Virtual Hard Disk (اتصال دیسک سخت مجازی):
گزینه “Create a virtual hard disk” (ایجاد یک دیسک سخت مجازی) را انتخاب کنید.
اندازه دیسک را تعیین کنید (مقدار پیشفرض ۱۲۷ گیگابایت است؛ این مقدار را بسته به بار کاری و منابع ذخیرهسازی میزبان تنظیم نمایید).
در صفحه Installation Options (گزینههای نصب):
گزینه “Install an operating system from a bootable CD/DVD-ROM” (نصب سیستمعامل از یک CD/DVD-ROM قابل بوت) را انتخاب کنید.
روی Browse (مرور) کلیک کرده و فایل ISO مربوط به سیستمعامل موردنظر را انتخاب نمایید.
نصب سیستمعامل مهمان برای ماشین مجازی:
در Hyper-V Manager، روی ماشین مجازی جدید کلیک راست کرده و گزینه Connect را انتخاب کنید.
در پنجره Virtual Machine Connection، روی Start کلیک کنید.
سیستمعامل مورد نظر (مثلاً Windows Server یا کلاینت) را برای ماشین مجازی نصب کنید.
پیکربندی با استفاده از PowerShell (نسل اول)
رابط کاربری سادهی Hyper-V Manager، آن را به گزینهای مناسب برای کاربران تازهکار تبدیل کرده که بهراحتی میتوانند ماشینهای مجازی را ایجاد، مدیریت و نظارت کنند.
تنها محدودیت آن، انجام عملیات بهصورت دستی و مرحلهبهمرحله است. روش بهینهتر برای ایجاد و پیکربندی چندین ماشین مجازی بهصورت همزمان، استفاده از دستورات PowerShell، بهویژه در اسکریپتنویسی و خودکارسازی (automation)، میباشد.
در مثال زیر، یک ماشین مجازی نسل اول با نام VM2_WS2025_gen1 و با حافظهی ۴ گیگابایت ایجاد میشود:
PS> New-VM -Name “VM2_WS2025_gen1” -MemoryStartupBytes 4GB -Generation 1
هنگام ایجاد یک ماشین مجازی جدید با دستورات PowerShell، اگر نسل (Generation) مشخص نشود، بهصورت پیشفرض یک ماشین مجازی نسل اول (Generation 1) ایجاد خواهد شد. در ادامه نمونهای از ایجاد یک ماشین مجازی جدید و نحوه بررسی نسل آن آمده است:
PS> New-VM -Name “VM3_WS2025” -MemoryStartupBytes 4GB
PS> Get-VM | format-list Name,Generation
تنظیمات پردازندههای مجازی (نسل ۱)
هنگام ایجاد یا اجرای یک ماشین مجازی جدید، تعداد مشخصی از پردازندههای مجازی از میزبان تخصیص داده میشود. مقدار پردازندههای مجازی موجود عمدتاً به تعداد هستههای سختافزار میزبان بستگی دارد. هر پردازنده مجازی معادل یک هسته فیزیکی است.
مدیریتکننده Hyper-V به شما اجازه نمیدهد تعداد پردازندههای مجازی را هنگام ایجاد ماشین مجازی مشخص کنید. در نسخههای ویندوز سرور قبل از ویندوز سرور ۲۰۲۵، تعداد پیشفرض پردازندههای مجازی برای ماشین مجازی برابر با ۱ بود. پس از ایجاد ماشین مجازی، این مقدار میتواند برای تخصیص منابع بیشتر پردازنده بسته به نسل، بار کاری ماشین مجازی و منابع سختافزاری میزبان افزایش یابد. ویندوز سرور ۲۰۲۵ با ارائه تخصیص پردازندههای مجازی بهبود یافته برای ماشینهای مجازی، عملکرد بهتری در مدیریتکننده Hyper-V ارائه میدهد.
برای یک ماشین مجازی نسل ۱، صرف نظر از تعداد هستههای منطقی میزبان، حداکثر تعداد قابل تعیین ۶۴ است. هنگام ایجاد یک ماشین مجازی نسل ۱ جدید توسط مدیریتکننده Hyper-V، تعداد پیشفرض پردازندههای مجازی برابر با مقدار کمتر بین نصف کل پردازندههای منطقی میزبان و ۶۴ خواهد بود. به عنوان مثال، اگر میزبان با دو پردازنده ۲۴ هستهای تنظیم شده باشد و مجموع پردازندههای منطقی ۹۶ باشد، تعداد پیشفرض پردازندههای مجازی برای ماشین مجازی نسل ۱ که توسط Hyper-V Manager ساخته شده است، ۴۸ خواهد بود.
شکل ۹ تنظیمات پردازنده برای یک ماشین مجازی نسل ۱ را نشان میدهد که توسط Hyper-V Manager ایجاد شده و میزبان با دو پردازنده ۳۲ هستهای و مجموع پردازندههای منطقی ۱۲۸ پیکربندی شده است. اگر سعی کنید تعداد پردازندههای مجازی را به بیش از ۶۴ تغییر دهید، پیغامی با عنوان «خارج از محدوده» ظاهر میشود که به شما میگوید عددی بین ۱ تا ۶۴ را وارد کنید.
وقتی از دستورات PowerShell برای ایجاد یک ماشین مجازی نسل ۱ استفاده میکنید، تعداد پیشفرض پردازندههای مجازی برابر با ۱ است. پس از ایجاد ماشین مجازی، میتوانید با استفاده از دستور PowerShell تعداد پردازندههای مجازی را تغییر دهید. توجه داشته باشید که حداکثر تعداد برای ماشین مجازی نسل ۱ برابر با ۶۴ است. در ادامه نمونههایی از نحوه دریافت و تنظیم تعداد پردازندههای مجازی یک ماشین مجازی آورده شده است:
PS> New-VM -Name “VM2_WS2025_gen1” -MemoryStartupBytes 4GB -Generation 1
PS> Get-VMProcessor -VMName “VM2_WS2025_gen1”
PS> Set-VMProcessor -VMName “VM2_WS2025_gen1” -count 64
PS> Get-VMProcessor -VMName “VM2_WS2025_gen1”
ماشین مجازی نسل ۲ با ویندوز سرور ۲۰۲۵
ماشینهای مجازی نسل ۲ نسخهی جدیدتری از ماشینهای مجازی هستند و بر پایهی رابط فرمویر توسعهیافتهی یکپارچه (UEFI) ساخته شدهاند. این نوع ماشین مجازی از لایه سختافزار مجازیسازی شدهی مدرنتری استفاده میکند تا دستگاههای مجازی بهتری را به سیستمعامل مهمان ارائه دهد و تنها از سیستمعاملهای مهمان ۶۴ بیتی پشتیبانی میکند.
از ویندوز سرور ۲۰۲۵ به بعد، نسل ۲ به جای نسل ۱ بهعنوان گزینه پیشفرض در ایجاد ماشین مجازی جدید انتخاب میشود. مزایای این تغییر برای سازمانها شامل استفاده پیشفرض از بوت امن (Secure Boot) برای جلوگیری از اقدامات مخرب روی فرمویر هنگام راهاندازی، امنیت مبتنی بر مجازیسازی، و عملکرد بهتر است.
راهاندازی با استفاده از مدیریتکننده Hyper-V (نسل ۲)
راهاندازی با استفاده از PowerShell (نسل ۲)
تنظیمات پردازندههای مجازی (نسل ۲)
راهاندازی با استفاده از مدیریتکننده Hyper-V (نسل ۲)
روشهای ایجاد ماشین مجازی نسل ۲ بسیار شبیه به روشهای راهاندازی ماشین مجازی نسل ۱ است، با این تفاوت که در تنظیم نسل، گزینه نسل ۲ انتخاب میشود.
هنگام ایجاد یک ماشین مجازی نسل ۲ جدید از طریق مدیریتکننده Hyper-V، گزینه پیشفرض نسل ۲ را در صفحه تعیین نسل (Specify Generation) حفظ کنید.
راهاندازی با استفاده از PowerShell (نسل ۲)
هنگام ایجاد یک ماشین مجازی نسل ۲ با استفاده از دستور PowerShell، به یاد داشته باشید که گزینه نسل ۲ را بهصورت صریح مشخص کنید.
دستور زیر یک ماشین مجازی نسل ۲ به نام VM_WS2025_gen2 با حافظه ۴ گیگابایت ایجاد میکند:
PS> New-VM -Name “VM_WS2025_gen2” -MemoryStartupBytes 4GB -Generation 2
تنظیمات پردازندههای مجازی (نسل ۲)
ویندوز سرور ۲۰۲۵ تنظیمات قابل توجهی برای پردازندههای مجازی در ماشینهای مجازی نسل ۲ ارائه میدهد تا عملکرد بهتری فراهم شود. برای ماشینهای مجازی نسل ۲، حداکثر تعداد پردازندههای مجازی برابر با ۲۰۴۸ است. هنگام ایجاد این نوع ماشین مجازی توسط مدیریتکننده Hyper-V، تعداد پیشفرض پردازندههای مجازی تقریباً نصف مجموع پردازندههای منطقی موجود در میزبان خواهد بود.
نمونههای زیر با دو پردازنده AMD ۹۶ هستهای پیکربندی شده و مجموع پردازندههای منطقی آن ۳۸۴ عدد است. در این سرور نمونه، یک ماشین مجازی نسل ۲ توسط Hyper-V Manager ایجاد میکنیم. پس از ایجاد، تنظیمات پردازنده ماشین مجازی را بررسی کنید. خواهید دید که تعداد پردازندههای مجازی برابر با ۱۹۲ و درصد استفاده از کل منابع سیستم ۵۰ درصد است.
در تنظیمات پردازندههای ماشین مجازی، میتوانیم تعداد پردازندههای مجازی را به تعداد کل پردازندههای منطقی میزبان، یعنی ۳۸۴ تغییر دهیم. در این حالت، درصد استفاده از کل منابع سیستم برابر با ۱۰۰ نمایش داده میشود. درصد استفاده از کل منابع سیستم برای یک ماشین مجازی، مقداری محاسبهشده است که بر اساس تعداد پردازندههای تخصیص داده شده و حداکثر محدودیت تعیین شده به دست میآید. مقدار ۱۰۰ به این معناست که به حد بیشینه رسیدهایم و نمیتوانیم پردازنده مجازی بیشتری مشخص کنیم.
ذخیرهسازی این تغییر و راهاندازی مجدد ماشین مجازی (VM) باعث میشود که VM بهدرستی بوت شود. در کادر جستوجوی داخل VM، فرمان msinfo32 را اجرا کنید و در صفحه خلاصه سیستم (System Summary) تعداد پردازندههای منطقی را بررسی کنید. در اینجا، دو مجموعه ۱۹۲ پردازنده منطقی نمایش داده میشود.
نکته: برای ماشینهای مجازی نسل دوم (Generation 2)، بیشترین تعداد پردازنده مجازی مجاز در Hyper-V Manager برابر با ۱۰۲۴ است. اگر از طریق فرمانهای PowerShell پردازنده مجازی اختصاص داده شود، این عدد میتواند تا ۲۰۴۸ افزایش یابد.
توجه: اگر تعداد پردازندههای منطقی موجود در میزبان فیزیکی کمتر از تعداد پردازندههای مجازی اختصاصیافته باشد، راهاندازی VM با شکست مواجه شده و پیغام زیر نمایش داده میشود:
تنظیمات پردازنده برای ماشین مجازی با میزبان ناسازگار است.
برای رفع این مشکل، تعداد پردازندههای مجازی را به عددی معتبر کاهش دهید که بیشتر از تعداد پردازندههای منطقی موجود نباشد.
مزایای ماشینهای مجازی نسل دوم (Generation 2)
ایجاد ماشین مجازی نسل اول یا دوم به سیستمعامل میهمان، روش بوت مورد نظر و نیازهای مقیاسپذیری بستگی دارد. اگر روش بوت انتخابشده از نسل دوم پشتیبانی نکند یا دیسک سخت مجازی از قبل ساختهشده با UEFI سازگار نباشد، باید از ماشین مجازی نسل اول استفاده شود.
بهطور کلی، توصیه میشود از VM نسل دوم استفاده کنید زیرا مزایایی مانند گزینههای پیشرفته بوت، پشتیبانی بهتر از دستگاهها، زمان بوت سریعتر، مقیاسپذیری بالا و امنیت قابل اعتمادتر ارائه میدهد.
ویژگیهای منحصربهفرد VMهای نسل دوم:
فعالسازی Secure Boot و vTPM
استقرار ماشینهای محافظتشده (Shielded VMs)
پشتیبانی از Device Guard و Credential Guard
بهبود مقیاسپذیری در ویندوز سرور 2025
پشتیبانی از حافظه پایدار مجازی (Virtual Persistent Memory)
نکته مهم: پس از ایجاد VM، نسل آن قابل تغییر نیست. برای ارتقاء یک VM نسل اول به نسل دوم، باید یک VM جدید از نوع نسل دوم ساخته و دادهها و تنظیمات را بهصورت دستی منتقل کنید.
فعالسازی Secure Boot و vTPM در VM نسل دوم
Secure Boot بهطور پیشفرض در VM نسل دوم فعال است تا از اجرای کدهای غیرمجاز مانند firmware، سیستمعامل یا درایورهای UEFI در زمان بوت جلوگیری کند. این قابلیت هم برای ویندوز و هم برای توزیعهای لینوکس قابل استفاده است. برای لینوکس، قالب “UEFI CA Secure Boot” باید در مسیر Settings -> Hardware -> Security انتخاب شود.
vTPM (ماژول پلتفرم امن مجازی)، نسخه مجازیشده TPM 2.0 سختافزاری است و بهعنوان محفظهای امن برای نگهداری کلیدها و گواهینامهها استفاده میشود. میتوان آن را از مسیر Settings -> Hardware -> Security یا با فرمان زیر فعال کرد:
Enable-VMTPM -VMName “VM01”
پس از فعالسازی Secure Boot و TPM، VM را اجرا کنید و دستگاه TPM 2.0 در Device Manager نمایان خواهد شد.
ویندوز 11: برای نصب ویندوز 11 روی VM نسل دوم، حتماً باید vTPM فعال باشد، در غیر اینصورت نصب با پیام زیر شکست میخورد:
این رایانه حداقل نیازمندیهای سیستم برای نصب این نسخه از ویندوز را ندارد.
استقرار Shielded VMs برای سرور
برای امنیت بیشتر ماشین مجازی، میتوان گزینه Enable Shielding را در Hyper-V Manager فعال کرد. این کار ویژگیهایی مثل اتصال کنسول، PowerShell Direct و برخی مؤلفههای یکپارچه را غیرفعال میکند. با انتخاب این گزینه، Secure Boot، TPM، و رمزنگاری وضعیت و ترافیک مهاجرت نیز فعال میشوند. Shielded VM باید حتماً از نوع Generation 2 باشد.
نکته: اتصال به Shielded VM از طریق Virtual Machine Connection امکانپذیر نیست و باید از Remote Desktop استفاده شود.
پیادهسازی Device Guard و Credential Guard در VM نسل دوم
دو قابلیت امنیتی مهم مبتنی بر فناوری امنیت مبتنی بر مجازیسازی (VBS) هستند که از قابلیتهای مجازیسازی CPU و هایپروایزر برای محافظت از حافظه و فرآیندها استفاده میکنند.
Device Guard از یکپارچگی کدهای هایپروایزر (HVCI) برای جلوگیری از اجرای کدهای مخرب استفاده میکند.
Credential Guard اطلاعات ورود کاربران را ایزوله و از سرقت آنها جلوگیری میکند.
برای استفاده از این قابلیتها در VM، ماشین باید نسل دوم باشد. این ویژگیها همانند یک سیستم فیزیکی عمل میکنند.
بهبود مقیاسپذیری Hyper-V در ویندوز سرور 2025
قابلیتهای مقیاسپذیری جدید در Windows Server 2025 شامل موارد زیر است:
پشتیبانی از 2048 vCPU در Generation 2 (در مقابل 64 در Generation 1)
حافظه RAM حداکثر 240 ترابایت (در مقابل 1 ترابایت در Generation 1)
تا 256 دیسک SCSI مجازی در هر VM با ۴ کنترلر
اندازه دیسک مجازی تا 64 ترابایت با فرمت VHDX
تا 68 کارت شبکه مجازی در هر VM
حداکثر 64 نود و 8000 VM در یک Failover Cluster
حداکثر 1024 vCPU در رابط گرافیکی قابل تنظیم است؛ برای رسیدن به 2048، باید از PowerShell استفاده شود.
این ویژگیها برای اجرای بارهای کاری سنگین مانند پردازش دادههای حجیم یا هوش مصنوعی بسیار مفید هستند.
هایپر-وی (Hyper-V) پلتفرم مجازیسازی داخلی مایکروسافت برای ویندوز است. این پلتفرم به کاربران اجازه میدهد تا ماشینهای مجازی (VM) را مستقیماً از محیط ویندوز خود ایجاد و مدیریت کنند. با استفاده از Hyper-V، توسعهدهندگان و متخصصان IT میتوانند سیستمعاملهای مختلف را بهصورت کارآمد و در محیطی ایزوله بدون نیاز به سختافزار جداگانه اجرا کنند.
Hyper-V نخستین بار با ویندوز سرور ۲۰۰۸ معرفی شد و از آن زمان تاکنون پیشرفتهای چشمگیری داشته است. انتشار ویندوز سرور ۲۰۲۵، تنظیمات پیشرفتهتری، عملکرد بهتر و بهبودهای قابل توجهی در مقیاسپذیری برای Hyper-V به همراه دارد.